(...)), post. EPTCz z 20.2.2007 r. w sprawie I. p. (...) ((...)). Niewątpliwie należy to odnosić w równym stopniu także do innych grup narodowych, np. (...). Ad. 2 a) Wbrew wywodom obrońcy Sąd I Instancji nie naruszył wskazanych w zarzucie przepisów prawa procesowego poprzez oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków A. J. oraz J. R. - bezpośrednich uczestników wydarzeń objętych zarzutami oraz odbiorców wypowiedzi oskarżonego, albowiem okoliczności na jakie mieli zostać przesłuchani pozostawały bez znaczenia dla prawnokarnej oceny zachowania oskarżonego. Ponadto zarówno publikacje z uwagi na ich umiejscowienie w Internecie i prasie, jak i wypowiedzi na otwartym publicznie zgromadzeniu, skierowane były do wszystkich, nie zaś do wskazanych we wniosku dowodowym świadków. Ponadto kwestie znajomości charakteru i rodzaju działalności prowadzonej przez oskarżonego, znajomości głoszonych przez niego poglądów oraz przemówień, należą do okoliczności nie mających znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Poza tym nie można czynić zarzutu Sądowi, iż poczynił swoje ustalenia m.in. na podstawie zeznań ��wiadków nieprzychylnych poglądom i działalności oskarżonego, albowiem było to istotne z punktu widzenia ustaleń, iż działalność oskarżonego miała publiczny i ogólnie dostępny charakter, w tym także dla osób spoza grona zwolenników J. M.. Okoliczność, iż świadkowie nie znali na pamięć wszystkich wypowiedzi oskarżonego i nie zapoznawali się z treścią wszystkich jego poglądów w żaden sposób nie dyskredytuje wiarygodności świadków, nie świadczy o ich uprzedzeniu ani zmienia rzeczywistego odbioru głoszonych przezeń treści w opinii publicznej. Dodać także należy, iż przepisy postepowania karnego nie Legalis